Patrzysz za okno. Słupek rtęci spadł poniżej zera, a chodniki pokryły się warstwą szronu. Ty wyciągasz z szafy ciepłą kurtkę, szalik i czapkę. A Twój pies? Twój mikrus patrzy na Ciebie błagalnym wzrokiem, który mówi: „Czy naprawdę musimy tam iść?”.

Pamiętam moją pierwszą zimę z psem ważącym niespełna 3 kilogramy. Byłam przekonana, że natura wyposażyła go we wszystko, czego potrzebuje. Przecież psy pochodzą od wilków, prawda? Rzeczywistość zweryfikowała moje poglądy już po dwóch minutach spaceru. Mój pies nie przypominał dumnego wilka zdobywającego tundrę. Przypominał małą, trzęsącą się galaretkę, która podnosiła łapki na zmianę, bo nie była w stanie ustać na lodowatym betonie.

Wtedy zrozumiałam jedną rzecz, którą powtarzam każdemu właścicielowi małego psa: ubieranie mikrusa zimą to nie fanaberia, to konieczność zdrowotna.

Małe psy tracą ciepło błyskawicznie. Ich powierzchnia ciała w stosunku do masy jest duża, a co gorsza – znajdują się bardzo blisko zimnego podłoża. Jeśli dodamy do tego brak gęstego podszerstka (co jest typowe dla Yorków, Maltańczyków czy Shih Tzu), mamy gotowy przepis na przeziębienie, zapalenie pęcherza lub poważne wychłodzenie.

Jak więc przygotować się do zimy, by spacery znów stały się przyjemnością, a nie walką o przetrwanie? Oto kompletny przewodnik i lista rzeczy, które uratowały nam niejedną zimę.

Zanim kupisz cokolwiek: Jak mierzyć psa?

Zanim wrzucisz do koszyka najładniejszy sweterek, chwyć miarkę krawiecką. Źle dobrane ubranie jest gorsze niż jego brak – jeśli będzie za ciasne, ograniczy ruchy i krążenie (pies zmarznie szybciej). Jeśli za luźne – zimne powietrze będzie hulać po plecach. Mierzymy zawsze:

1. Długość grzbietu: Od kłębu (miejsca, gdzie szyja przechodzi w plecy) do nasady ogona.

2. Obwód klatki piersiowej: W najszerszym miejscu, tuż za przednimi łapami.

3. Obwód szyi: W miejscu, gdzie zwykle leży obroża (ale nieco niżej).

Masz wymiary? To ruszamy na zakupy.

Zimowy Niezbędnik Mikrusa – co Ci się przyda?

Oto lista akcesoriów, które testowałam w boju (i w zaspach). To absolutne „must have”, by Twój pies przestał się trząść i zaczął cieszyć ze śniegu.

1. Kurtka z zabudowanym brzuchem (Wodoodporna)

To najważniejszy element garderoby. Wielu producentów oferuje „derki”, które przykrywają tylko plecy. To błąd! Najważniejsze organy (nerki, pęcherz) oraz te miejsca, gdzie skóra jest najcieńsza i najmniej owłosiona, znajdują się właśnie na brzuchu.

Dlaczego to must have? Mikrus brodzący w śniegu (nawet 5-centymetrowym) szoruje brzuchem bezpośrednio po mrozie. Kurtka z zabudowanym dołem działa jak tarcza. Musi być wodoodporna – mokry materiał na mrozie to gwarancja choroby. Dobra kurtka ma też wysoki kołnierz chroniący gardło.

Dla kogo? Dla każdego małego psa, a w szczególności dla ras krótkowłosych i tych z włosem zamiast sierści (York, Maltańczyk, Pudel).

2. Ochronny balsam do łap (Wosk)

Zima w mieście to nie tylko śnieg. To przede wszystkim sól drogowa i chemikalia, którymi posypywane są chodniki. Ta mieszanka potrafi wyżreć delikatne opuszki do żywego mięsa, powodując ogromny ból. Widzisz, że pies nagle utyka lub podnosi łapę i piszczy? To prawdopodobnie sól.

Dlaczego to must have? Balsam tworzy tłustą warstwę izolacyjną (film), który nie dopuszcza soli do skóry. Zwykła wazelina często nie wystarcza, bo szybko się ściera. Dedykowane balsamy z woskiem pszczelim są trwalsze i dodatkowo pielęgnują popękaną skórę. Smarujemy OBFICIE przed każdym wyjściem!

Dla kogo? Dla psów miejskich, spacerujących po chodnikach. (Dla psów wiejskich, biegających tylko po czystym śniegu, jest to mniej kluczowe, ale wciąż przydatne).

3. Ciepły sweter lub bluza polarowa (Jako baza)

W bardzo mroźne dni (-10 stopni i mniej) sama kurtka może nie wystarczyć. Wtedy stosujemy metodę „na cebulkę”.

Dlaczego to must have? Cienki, dopasowany sweterek lub polar świetnie sprawdza się jako pierwsza warstwa pod luźniejszą kurtkę przeciwdeszczową. Dodatkowo, swetry są niezastąpione w domu, jeśli masz chłodno, lub podczas wyjazdów, gdy pies śpi w nowym, mniej ogrzewanym miejscu. Pamiętaj tylko, że sam sweter na dwór to za mało, gdy pada mokry śnieg – nasiąknie wodą i wychłodzi psa.

Dla kogo? Dla zmarzluchów absolutnych (Chihuahua, Charcik Włoski) oraz psich seniorów, którzy mają słabsze krążenie.

4. Światełko LED lub świecąca obroża

Zimą dni są krótkie. Spacer poranny odbywa się po ciemku, spacer popołudniowy – też po ciemku. Mały pies w szarówce staje się niewidoczny dla rowerzystów, kierowców, a nawet dla Ciebie, gdy wbiegnie w krzaki.

Dlaczego to must have? To kwestia bezpieczeństwa. Mocne światełko LED przypinane do szelek lub cała świecąca obroża (ładowana na USB) sprawia, że widzisz swojego mikrusa z daleka. Unikasz paniki pt. „gdzie on jest?!”, a inni uczestnicy ruchu widzą mały, świecący punkt przy Twojej nodze.

Dla kogo? Dla każdego odpowiedzialnego właściciela. Bez wyjątku.

5. Komin (Szalik) dla psa

Niektóre rasy mają długie szyje i duże, cienkie uszy, które marzną błyskawicznie (często kończy się to martwicą brzegów małżowiny u ras gładkowłosych).

Dlaczego to must have? Komin (tzw. snood) naciągnięty na szyję i uszy chroni przed wiatrem i mrozem. To rozwiązanie, które pokochają psy nienawidzące zimnego wiatru wpadającego do uszu.

Dla kogo? Must have dla Charcików, Pinczerów i psów z stojącymi uszami, które są wrażliwe na przewianie.

Podsumowanie

Zima z mikrusem nie musi oznaczać aresztu domowego. Kluczem jest zmiana myślenia: Twój pies nie „stroi się” dla mody, on ubiera się, by przeżyć. Dobra kurtka, zabezpieczone łapy i widoczność po zmroku to triada, która pozwoli Wam cieszyć się spacerami nawet w śnieżnej zamieci.

Pamiętaj też o najważniejszej zasadzie zimowych spacerów: ruszamy się! To nie jest czas na plotkowanie z sąsiadką, gdy pies stoi w miejscu. Dopóki pies idzie lub biegnie, jego mięśnie pracują i wytwarzają ciepło. Gdy staje – marznie.

A jak wygląda zimowa garderoba Waszych psów? Macie już swoje ulubione zestawy, czy dopiero kompletujecie wyprawkę? Dajcie znać w komentarzach, co sprawdza się u Was najlepiej!

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

1. Mój pies staje jak wryty, gdy założę mu kurtkę. Co robić? To częsty problem. Pies czuje się „usztywniony”. Nie zmuszaj go do chodzenia w domu. Załóż kurtkę i od razu wyjdź na zewnątrz, wciągając go w zabawę lub szybki marsz. Większość psów „odblokowuje się” w momencie, gdy poczuje zapachy na dworze. Upewnij się też, czy kurtka nie wrzyna się pod pachami – to najczęstsza przyczyna odmowy chodzenia.

2. Czy buty dla psa to dobry pomysł? Tak, ale… większość psów ich nienawidzi. Buty to najlepsza ochrona przed solą i kulkami lodu, które tworzą się między palcami. Jeśli Twój pies ma bardzo wrażliwe łapy i balsam nie pomaga – warto spróbować butów (najlepiej miękkich, neoprenowych). Pamiętaj jednak, że nauka chodzenia w nich może zająć kilka tygodni.

3. Od jakiej temperatury ubierać psa? Nie ma sztywnej granicy, obserwuj psa. Dla większości małych ras (poniżej 5-6 kg) bez podszerstka, temperatura +5°C przy wietrznej i wilgotnej pogodzie to już sygnał do założenia cienkiej bluzy. Przy 0°C i niżej, kurtka zimowa jest obowiązkowa. Pamiętaj: wilgoć i wiatr wychładzają bardziej niż sam mróz.

4. Mój pies je śnieg. Czy to groźne? Zdecydowanie zabraniaj jedzenia śniegu, zwłaszcza w mieście! Śnieg jest pełen zanieczyszczeń, spalin i soli drogowej. Pożeranie śniegu to prosta droga do zapalenia gardła (zwanego „kaszlem kenelowym”) oraz silnych problemów żołądkowych (biegunki, wymioty). Jeśli pies je śnieg z pragnienia – zabieraj na spacer letnią wodę w termosie.